1972-1981

4 XII 1972

Pierwszym, skatalogowanym znaczkiem wykonanym przez Czesława Słanię dla Księstwa Monako, był portret Jakuba Grimaldi Pierwszego (panowanie 1731-1733). Był to pierwszy z cyklu portretów rodziny Grimaldich pochodzących ze zbiorów Pałacu Książęcego. Jakub I - Jacques de Matignon, hrabia de Thorigny¹, bogaty potomek i jedyny syn hrabiego de Matignon, ówczesnego namiestnika-gubernatora Normandii, wżenił się w rodzinę Grimaldich przyjmując nazwisko i herb. Ożenił się z Ludwiką-Hipolitą, najstarszą córka Antoniego Pierwszego i Marii Lotaryńskiej, którzy nie mieli męskiego potomka - po zrzeczeniu się sukcesji przez Franciszka-Honoriusza, opata Monako, brata Antoniego 1-szego, oraz po otrzymaniu zgody króla Francji, Ludwika XIV [11, s. 52].

Słania wykonał zarówno projekt jak i sztych do znaczka w oparciu o obraz namalowany przez Nicolas de Largillière, znajdujący się w Pałacu Książęcym w Monako (Princely Palace of Monaco)². Druk wykonała drukarnia francuska LA POST techniką stalorytniczą z dwóch płyt.

Mi#1066 1,00 Fr. wielokolorowy; nakład 219.677 szt. na zwykłym papierze.

Mi#1066
Portret Jakuba I namalowany przez Nicolas de Largillière, fot. z domeny publicznej, autor nieznany

Poniżej karta katalogu CEF z dnia emisji FDC, strona katalogowa Monaco No. 50. Egzemplarz 3038 z 5250. Wydawnictwo CEF, 2 Rue de l'Hôtel des Postes, 06000 Nicea, Francja. Znaczek wydany razem ze znaczkiem ukazującym portret jego małżonki Ludwiki-Hipolity (tego znaczka nie wykonywał Słania).

Karta Katalogu CEF

8 V 1974

W 1974 roku Czesław Słania wykonał już więcej znaczków dla księcia. Pierwszym był blok z okazji 25-lecia panowania Rainiera III ³. Druk wykonała drukarnia francuska LA POST techniką stalorytniczą z płyty rytowanej przez Słanię.

Mi#1109, blok nr 6 10 Fr. w kolorze czarnym; nakład 185.849 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1109, Bl. 6
Odbitka autorska z podpisem rytownika i suchą pieczęcią (proof)

Poniżej karta katalogu CEF z dnia emisji, strona katalogowa Monaco No. 69. Egzemplarz 150 z 2550. Wydawnictwo CEF, 2 Rue de l'Hôtel des Postes, 06000 Nicea, Francja.

Mi#1144, karta katalogu CEF z dnia emisji

23 XII 1974

Seria znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III. Projekt i sztych wykonane przez Słanię, a drukowano metodą stalorytniczą przez La Post we Francji

Mi#1143 0,60 Fr. w kolorze czarnozielonym; nakład 6.209.020 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1144 0,80 Fr. w kolorze czerwonym; nakład 3.298.120 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1145 1,00 Fr. w kolorze czerwonobrązowym; nakład 1.497.210 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1146 1,20 Fr. w kolorze fioletowoniebieskim; nakład 315.436 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1147 2,00 Fr. w kolorze ciemnofioletowym; nakład nie podany, ale druk na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1143
Mi#1144
Mi#1145
Mi#1146
Mi#1147

Ta sama seria z marginesami z arkuszy z datownikiem.

Mi#1143, prawy dolny narożnik z datownikiem arkusza
Mi#1144, prawy dolny narożnik z datownikiem arkusza
Mi#1145, prawy dolny narożnik z datownikiem arkusza
Mi1146, prawy dolny narożnik z datownikiem arkusza
Mi1147, prawy dolny narożnik z datownikiem arkusza

Poniżej odbitka autorska z podpisem rytownika i suchą pieczęcią (proof) oraz pocztówka z obiegu napisana przez Czesława Słanię, nadana z Olimpiady Brydżowej w Monte Carlo 22 maja 1976 roku, opłacona własnym znaczkiem.

Odbitka autorska z podpisem rytownika i suchą pieczęcią (proof)
Pocztówka z obiegu

23 XII 1974

Seria znaczków poczty lotniczej z wizerunkiem księcia Rainiera III. Projekt d'ap Messinai, sztych wykonane przez Słanię, a drukowano metodą stalorytniczą przez La Post we Francji

Mi#1160 10,00 Fr. w kolorze niebieskofioletowym; nakład 690.180 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1161 15,00 Fr. w kolorze brązowo karminowym; nakład 150.210 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1162 20,00 Fr. w kolorze fioletowoniebieskim; nakład 267.210 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1160
Mi#1161
Mi#1162
Odbitka autorska z podpisem rytownika i suchą pieczęcią (proof)

Ta sama seria z marginesem, z numeracją.

Mi#1160 margines numeracja
Mi#1161 margines numeracja
Mi#1162 margines numeracja

13 V 1975

Europejski rok ochrony zabytków – Muzeum Narodowe. A właściwie Nouveau Musée National de Monaco (NMNM), które mieści się przy avenue Princesse Grace, 98000 Monaco^4, przedstawione na znaczku. Projekt i sztych wykonane przez Słanię, a drukowano metodą stalorytniczą przez La Post we Francji.

Mi#1180 1,20 Fr. wielokolorowy; nakład 288.420 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1180
Mi#1180 Czarnodruk znaczka wydany przez Biuro Emisji Znaczków Poczty Monako na zwykłym papierze

Villa Sauber, fot. nmnm.mc

11 VII 1975

Aérogramme z wykorzystaniem motywu z serii znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III z 1974 roku. Według katalogu całostek Mi#LF2; nakład 14.300 szt. [35, s. 426]

Mi#LF2
Mi#LF2 rewers

12 XI 1975

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, książę Monako Honoriusz III Grimaldi (panowanie 1720-1795) na podstawie obrazu Jean-Baptiste van Loo⁵. Projekt i sztychy wykonane przez Słanię, a drukowano metodą stalorytniczą z dwóch płyt przez La Post we Francji.

Mi#1202 2,00 Fr. wielokolorowy; nakład 189.719 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1202
Mi#1202 próba kolorów na fluorescencyjnym papierze
Portrait of Honoré III, Prince of Monaco (1720-1795) by Jean-Baptiste van Loo.@www.wikimedia.org

W 1961 roku francuska drukarnia znaczków pocztowych wprowadziła swój wynalazek w postaci stalorytu pośredniego. Drukarnia eksploatowała wówczas maszynę stalorytniczą S.T.I.F., znaną wśród filatelistów pod nazwą TD-6. Maszyna ta miała jeden zespół stalorytniczy z systemem offsetowym, tzn. farba z formy przekazywana była na obieg offsetowy, a z niego dopiero na papier. Do drukowania stalorytem pośrednim potrzebna była forma pierwotna i moletka o innej czytelności niż przy normalnym stalorycie. Forma musiała być prawoczytelna, a moletka lewoczytelna. Znaczki drukowano techniką kombinowaną staloryt pośredni/staloryt. Stalorytem pośrednim drukowano zazwyczaj tło lub jasne barwy. Staloryt pośredni i bezpośredni był stosowany do drukowania francuskich i monakijskich znaczków przedstawiających głównie reprodukcje dzieł sztuki. Poniżej dwie odbitki autorskie z podpisem rytownika i suchą pieczęcią (proof). Jedna z głównej płyty stalorytniczej z rytem znaczka (z formy lewoczytelnej), a druga ze stalorytu pośredniego odwrócona w stosunku do płyty głównej (z formy prawoczytelnej).

Mi#1202, adbitka autorska płyty głównej (proof)
Mi#1202, odbitka autorska płyty do koloru (proof)

Poniżej arkusz prób kolorystycznych z płyty głównej i płyty podkładowej. Datowany na 17.03.1975 r.

Mi#1202, arkusz próbny do kolorów

Karta Creation CERES, Paris, Document Artistique Philatelistic No 131 - Exemplaire No 02433 oraz karta katalogu CEF z dnia emisji, strona katalogowa Monaco No. 87. egzemplarz 526 z 5500. Wydawnictwo CEF, 2 Rue de l'Hôtel des Postes, 06000 Nicea, Francja. Karta CEF jest wydana dla dwóch znaczków - jeden z wizerunkiem ksiecia Honoriusza III Grimaldiego, a drugi z portretm jego małżonki Katarzyny de Brignole-Sale.

Mi#1202 CERES nr 02433
Mi#1202,Mi#1203 CEF

Portret księżnej małżonki Monako Katarzyny de Brignole-Sale (1739-1813), na podstawie obrazu nieznanego artysty znajdującego się w kolekcji Pałacu Książąt Monako (Collection du palais princier à Monaco)⁶. Projekt i sztych wykonane przez Słanię, a drukowano metodą stalorytniczą przez La Post we Francji

Mi#1203 4,00 Fr. wielokolorowy; nakład 190.318 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1203
Mi#1203 próba
Maria Katarzyna de Brignole-Sale, malarz niezidentyfikowany, fot. Collection du palais princier à Monaco

Dwie odbitki autorskie z podpisem rytownika i suchą pieczęcią (proof). Jedna dla płyty głównej z rytem znaczka, a druga odwrócona dla płyty do nakładania koloru. Kolor jest drukowany offsetowo, a dopiero na tak przygotowany papier odbijany jest główny wzór. Dlatego ta odbitka jest w lustrzanym odbiciu.

Mi#1203 odbitka autorska (proof) z płyty głównej
Mi#1203 odbitka aotorsk (proo) z płyty do kolorów

Arkusz prób kolorystycznych z płyty głównej i płyty podkładowej.

Mi#1203 Arkusz prób

1 VIII 1976

Całostka pocztowa z zastosowaniem motywu znaczków obiegowych (definitives) z 1974 roku z wizerunkiem księcia Rainiera III. Aérogramme Mi#LF 3 z przedrukiem nominału z 1,40 na 1,60. [35, s. 427]

Mi#LF3
Mi#LF3 rewers

9 XI 1976

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, książę Monako Honoriusz IV Grimaldi (panowanie 1758-1819) na podstawie obrazu nieznanego artysty⁷. Projekt i sztych wykonane przez Słanię, a drukowano metodą stalorytniczą przez La Post we Francji

Mi#1237 2,00 Fr. w kolorze ciemnobrązowym; nakład 202.894 szt. na zwykłym papierze.

Mi#1237
Mi#1237 próba
Honoriusz IV Grimaldi, fot. commons.wikimedia.org

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, wydany razem z portretem Honoriusza IV, portret księżnej małżonki Monako Louise d’Aumont - Mazarin (1759-1826), na podstawie obrazu nieznanego artysty ⁸

Mi#1238 4,00 Fr. wielokolorowy; nakład 198.770 szt. na zwykłym papierze.

Mi#1238
Księżna małżonka Monako Louise d’Aumont - Mazarin, fot. wikimedia.org
Mi#1238 kasowany margines

10 I 1977

Seria znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III z zastosowaniem motywu z 1974 roku.

Mi#1251 0,80 Fr. w kolorze szmaragdowozielonym; nakład 1.311.090 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1252 1,00 Fr. w kolorze karminowym; 1.671.390 szt. na białym fluorescencyjnym papierze ;

Mi#1253 1,25 Fr. w kolorze niebieskim; nakład 380.490 szt. na białym fluorescencyjnym papierze ;

Mi#1254 2,50 Fr. w kolorze czarnoniebieskim; nakład 320.490 szt. za białym fluorescencyjnym papierze .

Mi#1251
Mi#1252
Mi#1253
Mi1254

10 I 1977

Karta pocztowa z nadrukiem znaczka wykonanego z płyty. Według katalogu całostek Mi#P 31.[35, s. 427]

Mi#P31 karta pocztowa

3 V 1977

Seria znaczków wykonana z okazji 75 rocznicy wydania książki „Kariera nawigatora” napisanej przez księcia Monako Alberta 1-szego. Słania wykonał projekt i sztych znaczka z wizerunkiem autora książki w mundurze marynarskim.

Mi#1257 0,20 Fr. wielokolorowy; nakład 358.924 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1257
Kariera nawigatora - okładka

Okolicznościowy czarnodruk obejmujący pełną serię znaczków wydanych przy tej okazji przez Biuro Emisji Znaczków Poczty Monako.

Mi#1275 nowodruk całej serii
Rewers nowodruku

9 XI 1977

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich z kolekcji pałacowej, książę Monako Honoriusz V Grimaldi (1778-1841). Słania wykonał projekt i sztych na podstawie obrazu Marie-Juliette CALLAUT, alias VERROUST⁹.

Mi#1299 6,00 Fr. wielokolorowy; nakład 167.787 szt. na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1299
Mi#1299 próba bez nominału na zwykłym papierze
Książę Monako Honoriusz V Grimaldi, fot. wikipedia.org

Mi#1299 odbitka autorska proof płyty głównej
Mi#1299 odbitka autorska proof płyty do koloru

Karta katalogu CEF z dnia emisji, strona katalogowa Monaco No. 127. Egzemplarz 1623 z 3300. Wydawnictwo CEF Nicea, Francja.

Strona katalogu CEF

Karta katalogu CERES - 1977 Monaco - Document atristique Philatelistique No. 186 - Exempaire No. 00769 (t.2600).

Strona katalogu CERES

18 VIII 1978

Seria znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III według wzoru znaczków obiegowych z 1974 roku.

Mi#1325 1,00 Fr. w kolorze czarnozielonym; nakład 2.942.199 szt. na białym fluorescencyjnym papierze ;

Mi#1326 1,20 Fr. w kolorze ciemnopomarańczowoczerwonym; nakład 1.401.990 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1327 1,50 Fr. w kolorze czarnym; nakład 535.080 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1328 1,70 Fr. w kolorze ciemnoniebieskim; nakład 457.650 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1329 2,10 Fr. w kolorze oliwkowobrązowym; nakład 415.065 szt. na białym fluorescencyjnym papierze;

Mi#1330 9,00 Fr. w kolorze ciemnoniebieskofioletowym; nakład 354.480 szt. na białym fluorescencyjnym papierze.

Mi#1325
Mi#1326
Mi#1327
Mi#1328
Mi#1329
Mi#1330

8 XI 1978

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich z kolekcji pałacowej, książę Monako Florestan I Grimaldi (1785-1856).¹⁰Projekt i sztych Czesława Słani na podstawie pasteli Eugene Baptiste Emile Dauphin.

Mi#1356 2,00 Fr. wielokolorowy; nakład 178.627 na białym fluorescencyjnym papierze .

Mi#1356
Tancrede Florestan Roger Louis Grimaldi, książę Monako, książę Valentinois, autor fotografii nieznany, źródło wikipedia

Karta katalogowa 1978 – Monaco Document Artistique Philatelistique No. 210 Exemplaire No. 02205 (t. 2300) – Création CERES Paris

Strona katalogu CERES

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, wydany razem z portretem Florestyna I, portret księżnej Małżonki Marii Karoliny Gibert de Lametz (1793-1879). Projekt i sztych na podstawie obrazu Marie Verroust¹¹.

Mi#1357 4,00 Fr. wielokolorowy; nakład 171.881 szt. na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1357
Karolin Gibert de Lametz, źródło julienspiewak.com

Bogactwo roku Grimaldich zbudowała de facto Karolina Gibert (1793-1879), bogata dziewczyna, za młodu aktorka¹². Poślubił ją młodszy syn księcia Monako, Florestan. Nie liczył na przejęcie dziedzictwa, więc wolał pannę majętną od błękitno krwistej. Dzięki kapitałowi żony odzyskał ziemie, odebrane rodzinie podczas rewolucji francuskiej. Zatem choć jego brat, Honoriusz Gabriel, był tytularnym księciem Monako, Florestyn sprawował faktyczną władzę dzięki wykupieniu ziem księstwa. Honoriusz Gabriel nigdy się nie ożenił, a po jego śmierci (zakrztusił się podczas samotnego posiłku w pałacu [11, str. 109]) Florestyn i Karolina zyskali także rodzinne tytuły [11, str.127]. Przedsiębiorcza księżna wpadła na pomysł by wzorem Bad-Homburg w Niemczech zbudować kurort dla hazardzistów [11, str. 120]. Powstało Société des Bains de Mer (Stowarzyszenie Kąpielisko Morskie), które dzięki udziałowi Françoisa Blanca, wcześniejszego zarządcy kasyna w Bad-Homburg, nabrało rozmachu [11. str, 127]. Po owdowieniu w 1856 roku Karolina swą miłość przelała na wnuka Alberta. Sprawiła, że jako pierwszy z rodu skończył uniwersytet, próbowała też wyswatać go z córką królowej Wiktorii. Purytańska brytyjska władczyni nie chciała człowieka żyjącego z hazardu za zięcia. Ostatecznie Karolina musiała dla wnuka zadowolić się ręką jej poddanki, Marii Wiktorii księżniczki Hamilton [11, str. 137]. Panna Hamilton jako córka księżniczki badeńskiej wprowadziła rodzinę do świata monarszych koligacji. W ten sposób Karolina, mimo swego kiepskiego pochodzenia, zapewniła na długo bogactwo i wpływy rodzinie Grimaldich.

Poniżej karta katalogowa 1978 – Monaco Document Artistique Philatelistique No. 211 Exemplaire No. 00231 (t. 2300) – Création CERES Paris.

Strona katalogu CERES

8 XI 1978

150 rocznica urodzin Henryka Dunanta¹³, założyciela Czerwonego Krzyża, laureata pierwszej Pokojowej Nagrody Nobla w 1901 (wraz z Francuzem Frédéricem Passy). Projekt Pierrette Lambert. Druk wykonała drukarnia francuska LA POST techniką stalorytniczą z płyty Czesława Słani.

Mi#1358 5,00 Fr. wielokolorowy, wydany w formie bloku 13 w nakładzie 191.188 bloczków na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1358
Mi1358 odbita robocza
Mi#1358 blok 13
Henry Dunant, autor nieznany; źródło wikipedia

^{Styczeń 1979}

Karta pocztowa z nadrukiem znaczka wykonanym z płyty. Według katalogu całostek Mi#P 32 [35, str. 427]

Mi#P32 kartaka pocztowa

14 III 1979

21 urodziny następcy tronu księcia Alberta. Na zdjęciu młody książę Albert II w czasie wizyty prezydenta Regana.

Mi#1363 10,00 Fr. dwukolorowy wydany w formie bloku 14 w nakładzie 177.509 bloczków na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1363
Młody książę Albert II w czasie wizyty prezydenta Regana, fot. wikimedia.org
Mi#1363 blok 14
Mi#1363 blok 14 czarnodruk z 1979 roku

12 XI 1979

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich z kolekcji pałacowej, Karol III książę Monako (1856-1889)¹⁴ na podstawie obrazu François Auguste Biard [20, s. 569].

Mi#1390 3,00 Fr. wielokolorowy; nakład 176.141 szt. na białym papierze flourescencyjnym.

Mi#1390
Karol III książę Monako, fot. autor nieznany, źródło wikimedia.org
Mi#1390 karta katalogowa CERES nr 00910

Mi#1390 odbitka autorska (proof) płyty głównej rysunku
Mi#1390 odbitka autorska (proof) płyty do koloru

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, wydany razem z portretem Karola III, portret księżnej Małżonki Antoinette de Mérode (1828-1864) również na podstawie obrazu F.A. Biarda [20, s. 569].

Mi#1391
Wikipedia posłużyła się portretem księżnej ze znaczka wykonanego przez Słanię
Mi#1391 karta katalogowa CERES nr 00654

iMi#1391 odbitka autorska (proof) płyty głównej rysunku
Mi#1391 odbitka autorska (proof) płyty do koloru

17 I 1980

Seria znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III według wzoru znaczków obiegowych z 1974 roku.

Mi#1401 1,10 Fr. w kolorze zielonym; nakład 1.347.690 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1402 1,30 Fr. w kolorze czerwonym; nakład 1.359.310 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1403 1,60 Fr. w kolorze szarym; nakład 474.920 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1404 1,80 Fr. w kolorze niebieskim; nakład 384.614 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1405 2,30 Fr. w kolorze fioletowym; nakład 370.040 szt. na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1401
Mi#1402
Mi#1403
Mi#1404
Mi#1905
Mi#1401 z numerem arkusza na marginesie
Mi#1402 z numerem arkusza na marginesie
Mi#1403 z numerem arkusza na marginesie
Mi#1404 z numerem arkusza na marginesie
Mi#1405 z numerem arkusza na marginesie

8 II 1980

Aérogramme - całostka pocztowa z zastosowaniem znaczka z 1966 roku przedstawiającego pałac książęcy w XVIII wieku. Aérogramme Mi#LF 5 [35, s. 427] wydrukowano w 1980 roku [32, str. 161] z zamieszczeniem reprodukcji stalorytu wykonanego przez Czesława Słanię; nakład 71.730 szt.

Mi#813 nie wykonywany przez Słanię
Aérogramme z reprodukcją rytu wykonanego przez Słanię
Ryt wykonany przez Słanię

28 IV 1980

Znaczki z kategorii CEPT Europa upamiętniające wybitne osobowości. CEPT to Europejska Konferencja Administracji Poczty i Telekomunikacji (ang. European Conference of Postal and Telecommunications Administrations), CEPT (skrót pochodzi od francuskiej nazwy Conférence européenne des administrations des postes et des télécommunications) jest organizacją koordynującą regulacje na rynku pocztowym i telekomunikacyjnym w Europie. Słania wykonał portret Marcela Pagnola francuskiego pisarza, dramaturga i reżysera filmowego. Był on pierwszym filmowcem wybranym do Akademii Francuskiej w 1946.¹⁵

Mi#1422 1,80 Fr. wielokolorowy; nakład 346.139 szt. na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1422 perforowany
Mi#1422 cięty
Marcel Pagnol, fot. autor nieznany, źródło wikipedia

Znaczek został również wydany w bloczku razem z portretem francuskiej pisarki Gabriell Colette, rytowanym przez Pierra Gardona.

Blok 16 po 5 szt. znaczków Mi#1421 i Mi#1422; nakład 452.516 kompletów na zwykłym papierze.

Mi#1421 i 1422 blok 16

Mi#1421-1422 blok 16 FDC

Pierre Gandon (20.01.1899 – 23.07.1990) znany francuski ilustrator i sztycharz znaczków pocztowych, syn równie znanego sztycharza i projektanta znaczków pocztowych Gastona Gandona, zaprojektował oba znaczki, a poniższy portret jest w całości jego dziełem.

Mi#1421 ciety wykonany przez Piera Gandona

19 VIII 1980

Ostatnie wydanie znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III z zastosowaniem motywu z wydania znaczków obiegowych z 1974 roku.

Mi#1429 1,20 Fr. w kolorze zielonym; nakład 1.683.470 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1430 1,40 Fr. w kolorze czerwonym; nakład 2.306.400 szt. na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1429
Mi#1430
Mi#1429 z marginesem
Mi#1430 z marginesem

19 VIII 1980

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich z kolekcji pałacowej, Albert I-szy książę Monako (1889-1922) na podstawie obrazu Leona Bonnata [20, s. 572]

Albert I (ur. jako Albert Honoré Charles Grimaldi 13 listopada 1848 w Paryżu; zm. 26 czerwca 1922 w Paryżu) – 11. książę Monako od 10 września 1889 do 26 czerwca 1922, syn księcia Karola III Grimaldi i Antoinette de Merode¹⁶

Mi#1441 4,00 Fr. wielokolorowy; nakład 164.967 szt. na zwykłym papierze.

Mi#1441
książę Monako Albert I, fot. autor nieznany, źródło wikimedia.org

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, wydany razem z portretem Alberta I, portret księżnej Małżonki Marii Alicji Heine (1857-1926) na podstawie obrazu Luisa Maeterincka [20, s. 573]. Marie Alice Grimaldi, z domu Heine, księżna Monako, księżna Richelieu (ur. 10 lutego 1858 w Nowym Orleanie, zm. 22 grudnia 1925 w Paryżu) – od 30 października 1889 do 26 czerwca 1922 księżna Monako jako żona księcia Alberta I, po jego śmierci nosiła tytuł księżnej wdowy¹⁷.

Mi#1442 4,00 Fr. wielokolorowy; nakład 164.945 szt. na zwykłym papierze.

Mi#1442
Alicja księżna Monako, autor fotografii nieznany, źródło wikipedia

Rok 1981

Z okazji 25-tej rocznicy ślubu pary książęcej zaplanowano wydanie znaczka okolicznościowego. Słania opracował projekt i przygotował płytę do wydania tego znaczka. Zrobił to utrzymując styl znaczka jaki został wydany z okazji samego ślubu w 1956 roku. Niestety projekt ten nie uzyskał akceptacji i wydano znaczek wykonany w technice ofsetowej.

1981 Srebrny Jubileusz pary książęcej wykonany przez Słanię
Mi#561, znaczek wydany w 1956 roku z okazji ślubu
Mi#1468, znczek wydany z okazji 25 rocznicy ślubu

Mi#561-565 FDC, seria znaczków z okazji ślubu pary książęcej Monako, zaprojektowana przez Bernarda Minne (1918-1999), rytowana przez Julesa Piel’a (1882-1978)

18 IX 1981

Wydanie znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III i księcia Alberta. Projekt i sztych Czesława Słani, drukowane metodą stalorytniczą.

Mi#1481 1,40 Fr. w kolorze czarnoniebieskozielonym; nakład 812.250 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1482 1,60 Fr. w kolorze czerwonofioletowym; nakład 866.400 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1483 2,30 Fr. w kolorze niebieskim; nakład 433.169 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1481
Mi#1482
Mi#1483

5 X 1981

Kolejne wydanie znaczków obiegowych (definitives) z wizerunkiem księcia Rainiera III i księcia Alberta. Wzór z poprzedniego wydania.

Mi#1484 4,00 Fr. w kolorze ciemnobrązowym; nakład 433.232 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1485 5,50 Fr. w kolorze czarnym; nakład 427.259 szt. na białym papierze fluorescencyjnym.

Mi#1484
Mi#1485

5 XI 1981

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich z kolekcji pałacowej, Ludwik II książę Monako (1922-1949)¹⁸ na podstawie obrazu Philipa de László.

Mi#1487 3,00 Fr. wielokolorowy; nakład 164.100 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1487
Książę Ludwik II Grimaldi, fot. Philip Alexius de László, źródło wikipedia

Z cyklu portretów rodziny Grimaldich, wydany razem z portretem Ludwika II, portret Charlotty, nieślubnej córki Ludwika II i jego kochanki Marii Louvet; następczyni monakijskiego tronu w latach 1922–1944 i 1949–1957; od 1918 członkini monakijskiej rodziny książęcej, od 1919 tytularna księżna Valentinois¹⁹.

Mi#1488 5,00 Fr. wielokolorowy; nakład 163.320 szt. na białym papierze fluorescencyjnym;

Mi#1488
Charlotta księżna Valentinois, fot. Philip de László, źródło Wickipedia

Mi#1488 proof z płyty głównej
Mi#1488 proof z płyty do koloru

18 XI 1981

Karta pocztowa z wykorzystaniem płyty do znaczka o nominale 1,40; Mi#P34 [35, 428]; nakład 146.552 szt.

Mi#P34

10 XII 1981

Aérogramme - całostka pocztowa, niebieska z zastosowaniem znaczka z 18 IX 1981; Mi#LF 6 w kolorze szarym; nakład 98.892 szt.

Mi#LF6

Przypisy